Oslo to nowa platforma do modelowania przeznaczona do budowy dowolnego typu modeli w oparciu o koncepcję języków DSL (Domain Specific Language).
Oslo zawiera dwa narzędzia do pracy z modelem. Jedno, to po prostu edytor tekstu. Język M pozwala zdefiniować model, ew. gramatykę (która przełoży wyrażenie w języku naturalnym na coś, co będzie np. zgodne z modelem danych). Drugie narzędzie to edytor, Quadrant (napisany w WPF) który może równolegle być używany do pracy z modelem.
Modelować możemy schemat (postać), dane, przepływy, ograniczenia nakładane na dane czy operacje. Ale - w samym języku nie definiujemy "operacji" - to zalezy już od gramatyki i transformacji z MSchema na np. SQL czy C#. Na PDC był pokazywany przykład gdzie na podstawie struktury modelu generowana była tabela, czy - usługa WCF.
Ponieważ M jest zintegrowany z VS.NET - model można "śledzić", wykonywać krok po kroku.
Dostępne jest centralne repozytorium modeli. Oslo to nie jest narzędzie przeznaczone dla Visual Studio czy Biztalk - jest to w pewnym sensie "niezależna" platforma do modelowania, z której może korzystać inne narzędzie.
Oslo będzie zintegrowane z Entity Framework (czyli model encji aplikacyjnych będzie częścią "uniwersalnego" wymodelowanego świata). Obsługuje także przepływy Workflow Foudation (obecnie jest nawet gotowa gramatyka, i można w M pisać przepływy). Inne narzędzia też będą integrowane z "Oslo". Tak naprawdę, Oslo ma 3 elementy
- narzędzia do definiowania modelu (graficzne lub tekstowe)
- repozytorium w bazie
- warstwę runtime (Dublin, WCF, WF, SQL), która realizuje to co jest opisane modelem.
Obecnie można ściągnąć CTP SDK do Oslo. Sama specyfikacja języka M jest dostępna w ramach licencji otwartej licencji OSP.

Jednym z ciekawszych, ale mniej eksponowanych sesji omawiała możliwości, jakie daje mechanizm "Dublin" - rozszerzenia WAS (Windows Activation Services). WAS to mechanizm pozwalający (w Windows 2008) hostować pozwalający hostować usługi dostępne za pośrednictwem WCF (automatycznie "uruchamiany" jest proces hostujący gdy przychodzi komunikat skierowany do danej usługi). Dublin oferuje dodatkowo warstwę hostującą dla Workflow Foundation, mechanizmy scale-out, monitorowanie, wersjonowanie oraz - ma możliwość "zapakowania" usługi w pakiet który łatwo przenosić między serwerami. Oprócz tego obsługiwany jest mechanizm routingu w oparciu o zawartość komunikatu (content-based routing) a także dodatkowe (w porównaniu z WF) mechanizmy utrwalania stanu.
Ps.
Na konferencji można było zauważyć kilka ciekawych rozwiązań. Ponieważ wszystkie sesje są nagrywane, w momencie gdy skończyło się miejsce w sali - strumień przekazywany jest w czasie trwania prelekcji na inny rzutnik, gdzie można usiąść i też oglądać sesję, niemal "na żywo".
Czas lunchu także jest dobrym czasem na prowadzenie sesji. Na zjedzenie 30 minut to aż nadto, i pozostały czas można poświęcić np. na sesję tips&trick o Microsoft Blend czy omawiany właśnie pokaz możliwości "Dublin" i integracji aplikacji hostowanej "on premise" z usługami w chmurze.